Τι νύχτα και αυτή. Ποιος θα το περίμενε. Για αλλού ξεκινήσαμε και αλλού καταλήξαμε. Και εκεί που δεν το περιμένεις γίνονται τα καλύτερα. Όταν έφευγα από το σπίτι λίγο μετά τις 12 το βράδυ του Σαββάτου 5 Απριλίου 2014 δεν θα φανταζόμουν την όμορφη τροπή που θα έπαιρναν τα πράγματα τελικά. Φτάνω σε ένα μέρος επί της Βουλιαγμένης όπου σε μια σχολή χορού είχαν ένα λάτιν πάρτυ. Βρήκα τους γνωστούς μου και πιάσαμε τη κουβέντα. Η ατμόσφαιρα ήταν χαλαρή και το περιβάλλον συμπαθητικό. Η πίστα ήταν τεράστια και πολύ άνετη για όποιον ήθελε να ξεδιπλώσει τις ικανότητές του. Δεν καθήσαμε πολύ, η ιδέα έπεσε να συνεχίσουμε τη βραδιά κάπου πιο κεντρικά. Κατευθυνθήκαμε τέσσερα αυτοκίνητα στο Γκάζι και συγκεκριμένα στο μαγαζί Yolo. Πολύς κόσμος, δυνατή μουσική. Το πάρτυ ήταν στο απόγειό του. Η παρέα μας ήταν άκρως δυναμική. Δεν αργήσαμε να μπούμε στο πνεύμα. Τα κομμάτια που έπαιζαν ήταν επιλεγμένα από πολλές σκηνές, χιπ-χοπ, ποπ, ελληνικά, ροκ και ντανς. Τα κορμιά είχαν πάρει φωτιά. Ο ιδρώτας έσταζε σε έναν ιδιότυπο διαγωνισμό φιγούρας. Ήχοι και φώτα αρμονικά συνδυασμένα ώστε να βγει ο καλύτερος χορευτικός σου εαυτός. Κάποιοι λίγοι πραγματικά ξεχώρισαν, οι περισσότεροι πάντως το διασκέδαζαν και αυτό φαινόταν δια γυμνού οφθαλμού. Η νύχτα έκλεισε νωρίς το πρωί. Και τι καλύτερο μετά από μια ζουμερή βραδιά, από μια συζήτηση αμπελοφιλοσοφίας, τι είναι η ζωή, τι είναι η τύχη, ποια γκόμενα ξεχώρισες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου